De Pannenkoekenboot is een voormalige reddingssloep die is omgebouwd tot een tweepersoons restaurant. De boot wordt aangedreven door een schoepenrad met twaalf koekenpannen.

De Heen & Weer zal gedurende het Urban Wijland pendelen tussen verschillende leef- en gedachtewerelden van stad en platteland, kunstenaars en ondernemers, dromers en doeners.
Hier kan je je plannen laten varen en je mee laten voeren in bijzondere ontmoetingen, een proeverij aan verse gedachten en ongehoorde schoten voor de boeg. Laat je inspireren tijdens het drijvend buffet op een van de magische plekken in Hoogland of scheep jezelf in met een aantal bijzondere reisgenoten om jouw drijfveren te delen of samen nieuwe horizonnen te ontdekken.

Op de Heen & Weer is er ruimte voor het suizen van de zee in je oren. Stap in op magische momenten bij het krieken van de dag, het ondergaan van de zon of reis mee naar plekken in jouw omgeving die je nog niet eerder ontdekt hebt. In de stroom van alledag is de Heen & Weer een baken van stilte, waar de kunst van het luisteren op handen wordt gedragen.

Stap in en laat ons een stukje meereizen in de wereld van jouw ideeën en drijfveren

Uw kapitein van De Heen & Weer

www.devipbus.nl

tekst: Mike Platenkamp

Vereist een klaver en één bij

Eén klavertje, een bij,

En dromerij.

Genoeg is enkel dromerij,

Bij weinig bij

Verantwoording en keuze lokaties:

Het lijkt me een uitdaging om in het stedelijk deel een soort kijkdoos te maken waarin ik een papieren installatie bouw uitgaande van het (landelijke) gedicht. Hiervoor zoek ik een ruimte (een kamer, een bedrijfshal) die ook van buitenaf zichtbaar is.

Qua inspiratie locatie spreekt de kapelboerderij Isselt me aan. Het is gebouwd in 1393 als privékapel , gewijd aan st. Barbara, op de heerlijkheid Isselt (= gerecht, ambacht), er werd 600 jaar later een herenhuis tegenaan gebouwd, weer afgebroken in 1784 en een boerderij tegenaan gebouwd. De kapel is alleen via de boerderij toegankelijk. Er is ook een tijd een glasblazerij geweest. Een plek met geschiedenis. (Ik heb het archief Eemland bezocht). Isselt is een familienaam. (1775). Ik heb heel kort de huidige bewoner gesproken, meneer van Dam van Isselt gesproken. Maar er zijn geen bouwtekeningen, plattegrond vd kapel. Het priesterkoor is nu leeg. Het schip wordt bewoond. Deze plek is afgesloten door een slotgracht en privé gebied, misschien dat ik een lokatie vlakbij kan vinden om mijn werk (met een vleugje spiritualiteit) in te maken en te laten zien.

Er is een verwijzing dat het (vroegere) beeldje in de kapel gemaakt zou zijn uit een tak die uit de staf van  Bernardus van Clairvaux zou zijn gegroeid. Hij wordt, (oh toeval) de honingvloeiende leraar genoemd en hij wordt afgebeeld met een bijenkorf.(als patroonheilige).Eigenlijk had ik niet verwacht dat ik de geschiedenis zou induiken maar het roept wel beelden op en het geeft de locatie ook ‘body’.

De Grebbelinie

Op een frisse vrijdagochtend lopen we het talud af , gaan onder het viaduct door en staan meteen al bij de eerste bunker van dit stuk van de Grebbelinie. Het gras is bedauwd, de zon schijnt en werpt een schaduw van mij voor me uit. Voor me strekt de dijk zich uit met bunkers, bomen, gras en sloten langszij. Eerst aan de linker overkant het industrieterrein en de waterzuivering en rechts: bosschages, sloten, bramenstruiken, bomen en weiland met geknotte wilgen en sssttt acht grazende reeën.  Bij alle bunkers gluur ik naar binnen, in sommige liggen lege bierblikjes en sigarettendoosjes of ander afval. Ik kijk als in een kijkdoos van voor naar achter of van achter naar voren door het ding heen. Kan ik hier een object in hangen? Sommige bomen zijn groot met brede takken, staan alleen of in een paar en nodigen uit om iets mee te gaan doen. De sloten liggen met een verstild wateroppervlak te wachten op een drijvend object. Mogelijkheden genoeg. De wandeling is heerlijk rustig, het weer is mooi en het gebied is als een uitnodiging: raak me aan, maak me mooi. Roeiers varen langs. We lopen tot het witte hekje van Coelhorst , drinken koffie bij de bunker en keren op onze schreden terug. Terug naar de auto terug naar huis terug naar een schoolgaand kind. Twee weken later maak ik nogmaals de wandeling over de dijk naar de fietsbrug (en terug). Het is 5 februari. Het heeft gesneeuwd.

Landschapselementen als een spiegelend wateroppervlak, bomenrij, dik bomenpaar met uitstekende takken, bunkers met een (door-) kijkgat, het viaduct nodigen uit tot het plaatsen van een beeld. Hier of hier? Bij voorkeur op de ijzeren balk in het water.

Gekozen lokatie: Het water bij de oever (t.o. het witte hekje van Coelhorst) heeft ijzeren balken als beschoeing. Hierdoor heb je het rimpelige water en een glad wateroppervlak. Ik zou hier een woord beeld willen plaatsen (laag op de balk of drijvend op het water) voort associërend op het gedicht en het woord bij. (bijna, nabij, voorbij etc). Spiegeling in het water.

Verborgen achter het rangeerterrein bij het station ligt de Wagenwerkplaats Amersfoort. Zo’n 18 hectare buffer tussen het centrum en het Soesterkwartier. Een aparte wereld. Stukje rafelrand in het midden van de stad. Een plek waar lang alleen maar mannen kwamen. Of bijna alleen maar mannen.

Vlak na 1900 werd de Wagenwerkplaats gebouwd om goederenwagons te herstellen. In 2000 werd de werkplaats gesloten – als één van de modernste goederenwerkplaatsen van Europa. De werknemers werden overgeplaatst en de Wagenwerkplaats bleef braak liggen. Niemandsland voor krakers, kunstenaars en liefhebbers.

Nienke Rooijakkers en Wilco Alkema maakten voor de Wagenwerkplaats een audiowandeling. Een portret in 10 liedjes, die via QR codes over het terrein verspreid liggen – gebaseerd op verhalen en interviews met oud-werknemers en bewoners van het Soesterkwartier, met krakers van het eerste uur, met mensen die de plek diep in hun hart hebben zitten.

Nienke Rooijakkers maakt geluidswerk, gebaseerd op documentair materiaal. Wilco Alkema is componist. Hij werkt hij graag met geluiden uit het dagelijks leven, die hij uitrekt, induwt en opknipt – en waarmee weer nieuwe tonen ontstaan.

Productie: Laswerk